روز هشتم ماه ربیع الاول مصادف است با سالروز شهادت غمبار امام حسن عسکری علیه السلام، آن امام غریبی که عمری در پادگانی تحت کنترل بود و در سن جوانی مسموم شده و به شهادت رسید. اما جریان شهادت ایشان از این قرار بود که معتمد عباسی همواره از محبوبیت و پایگاه اجتماعی امام ابو محمد عسکری علیه السلام نگران بود و هنگامی که فهمید با وجود همه محدودیت هایی که نسبت به آن حضرت روا داشته، نه تنها از پایگاه مردمی و نفوذ معنوی آن حضرت کاسته نشده، بلکه بیش از پیش محبوب دلهای مردم گردیده است، بر نگرانی و وحشتش افزوده شد و سرانجام در صدد قتل آن حضرت برآمد و به شکل مرموزانه و مخفیانه، حضرت را مسموم نمود. طبق نقل مشهور، امام عسکری علیه السلام در اول ماه ربیع الاول سال ۲۶۰ قمری با زهری که معتمد عباسی برای آن حضرت تدارک دیده بود بیمار شد و در هشتم ماه ربیع الاول رحلت نمود.
نحوه شهادت امام حسن عسکری
بعد از مسموم نمودن امام حسن عسکری علیه السلام، معتمد عباسی به پنج نفر از خواص و درباریانش از آن جمله به نحریر دستور داد که مواظب خانه امام حسن عسکری علیه السلام باشند و تمام امور را زیر نظر بگیرند، همچنین به پزشکان دستور داد که هر صبح و شام از حال امام حسن عسکری علیه السلام باخبر باشند، همین که روز دوم ماه ربیع الاول فرا رسید به معتمد خبر دادند که بیماری حضرت وخیم شده است. معتمد عباسی به پزشکان فرمان داد که حق ندارند از منزل امام بیرون روند. و به دلیل این که حال امام عسکری علیه السلام رو به وخامت نهاده بود، گفت: از کنار بستر او جدا نشوند. معتمد، حسین بن ابی شوارب، قاضی القضاة را به همراه ۱۰ نفر به منزل امام فرستاد و به آنان دستور داد که شب و روز در آنجا باشند و جریان ها را زیر نظر بگیرند و بعد شهادت دهند که امام به مرگ طبیعی از دنیا رفته است. با این وجود به جز پزشکان مأمور خلیفه، ۱۵ نفر دیگر از سوی معتمد خلیفه عباسی در خانه حضرت بودند.
امام عسکری علیه السلام در شب رحلت در یک اتاق، به دور از چشم مأموران حکومت نامه های بسیاری به نقاط مختلف شیعه نشین نوشت و آن را به وسیله پیکی ارسال نمود. حال امام بدتر شد، پزشکان از او ناامید شدند و هر لحظه به مرگ نزدیک تر می شد. در لحظات آخر زندگی، همواره زبانش به ذکر خدا مشغول بود و او را ستایش می کرد و لب های مبارکش از تلاوت قرآن مجید باز نمی ایستاد. سرانجام امام حسن عسکری علیه السلام رو به سمت قبله کرد و روح پاکش به پیشگاه خدا پرواز نمود. این حادثه جانگداز، روز جمعه هشتم ربیع الاول سال ۲۶۰ قمری بعد از نماز صبح اتفاق افتاد.
جهت تبرک برخی از فرمایشات گهربار حضرت امام حسن عسکری علیه السلام را نقل می کنم، باشد که رهرو راه پر از خیر و برکت آن امام عزیز باشیم.
«خنده بی دلیل و بی مورد از جهل و نادانی است».
«آسایش کینه توزان از همه مردم کمتر است».
«چه بد است زیرا فرد دورو، برادرش را در حضورش می ستاید و در نبودش بدگویی می کند، اگر عطایی یابد بر او حسد ورزد، و چون گرفتار شود تنهایش گذارد».
«مؤمن برای مؤمن مایه برکت است».
«اندیشه و خِرد فردِ احمق در دهان او است، و دهانِ فرد حکیم در اندیشه و خرد اوست».
«گستاخی فرزند بر پدر در ایّام کودکی، مایه ناسپاسی او در ایّام بزرگی است».
«اظهار شادی در حضور فرد غمگین دور از ادب و انسانیت است».
«فروتنی و تواضع نعمتی است که هیچکس به آن حسد نورزد».
«هر کس که برادرش را بصورت مخفی نصیحت کند، بدون شک او را آراسته است، و اگر او را بصورت آشکار نصیحت کند، رسوایش ساخته است».
«هر کس بدی و شر بیفشاند، ندامت و پشیمانی درو کند»
منبع: +
دیدگاه ها