سيوستان

وقتی در ابتدای سال ۹۰ مقام معظم رهبری این سال را به نام سال جهاد اقتصادی نامگذاری نمودند و در ادامه در سخنرانی های بعدی بر روی این مسئله تأکید کردند، و خودشان هم فرمودند که این نباشد که فقط یک مدتی کار تبلیغاتی بر روی این مسئله انجام شود و بعد فراموش شود، انتظار می رفت که در سال ۹۰، همه از مسئولین گرفته تا آحاد مردم همه در امر جهاد اقتصادی جدی باشند، ایشان در این رابطه فرمودند:   

در این برهه‌ى از زمان، مسئله‌ى اقتصادى از همه‌ى مسائل کشور فوریت و اولویت بیشترى دارد. اگر کشور عزیز ما بتواند در زمینه‌ى مسائل اقتصادى، یک حرکت جهادگونه‌اى انجام بدهد، این گام بلندى را که برداشته است، با گامهاى بلند بعدى همراه کند، بلاشک براى کشور و پیشرفت کشور و عزت ملت ایران تأثیرات بسیار زیادى خواهد داشت. ما باید بتوانیم قدرت نظام اسلامى را در زمینه‌ى حل مشکلات اقتصادى به همه‌ى دنیا نشان دهیم؛ الگو را بر سر دست بگیریم تا ملتها بتوانند ببینند که یک ملت در سایه‌ى اسلام و با تعالیم اسلام چگونه میتواند پیشرفت کند.

سوال مهمی که شاید باید به طور صحیح، جدی و عملی به آن پاسخ داده می شد این بود که ما برای تبدیل شدن به الگوی پیشرفت و حل مشکلات اقتصادی چه باید بکنیم؟ مسئله ای که این روزها به نظر می رسد کمتر کسی به آن فکر می کند و دغدغه افراد کمی است.

از سوی دیگر اصلا شایسته نبود که در میانه همین سال با مسئله فساد دامنه دار اقتصادی اختلاس چند هزار میلیاردی روبرو شویم. مشکلی که به یادمان آورد زالوصفتانی هستند که منافع شخصی شان را بر منافع ملی ترجیح می دهند و همین ها موانع پیش روی شکوفایی اقتصاد مملکت ما هستند. شاید لو رفتن این مسئله در این برهه از زمان را بتوانیم به لطف خدا تفسیر کنیم، یکی از ثمرات این مطرح شدن بحث اختلاس این بوده است که ما به یادمان بیاید که یکی از لوازم اصلی پیشرفت اقتصادی مبارزه جدی و قاطع با مفاسد اقتصادی است.

فرصت هنوز تمام نشده و نیم دیگر سال مانده است، خود حضرت آقا هم تأکید داشتند که این مسئله فقط منحصر در همین سال نباشد، می طلبد که با جدیت این مسئله پیگیری شود و به همه یادآوری شود تا هر کسی سهم خودش را از جهاد اقتصادی بدانند، مردم بدانند چه باید بکنند، مسئولین اقتصادی برنامه هایشان مشخص باشد، دستگاههای نظارتی و قوه قضائیه محدوده عملکردش را بداند و عمل کند، و مجلس شورای اسلامی نیز پای همپایی در وضع قوانین مورد نیاز در جهت پیشرفت ایران اسلامی عزیز داشته باشد.

چند سال قبل از این – نمیدانم حالا ده سال است یا بیشتر است – من توصیه‌هاى مؤکدى را راجع به مقابله‌ى با فساد اقتصادى به مسئولین کشور کردم؛ استقبال هم کردند؛ اما خب، اگر عمل میکردند، دیگر این فساد بانکى اخیر پیش نمى‌آمد. وقتى عمل نمیکنیم، دچار این حوادث میشویم. اگر با فساد مبارزه بشود، دیگر این چند هزار میلیارد – یا هرچه – سوءاستفاده‌اى که افرادى بیایند بکنند، پیش نمى‌آید. وقتى عمل نمیکنیم، خب، پیش مى‌آید؛ ذهن مردم را مشغول میکند، دل مردم را مشغول میکند، دل آدمها را میشکند. چقدر در این کشور از بروز یک چنین فسادى دلها ناراحت میشود؟ چقدر آدمها امیدشان را از دست میدهند؟ این سزاوار است؟ این به خاطر این است که عمل نکردیم. از همان وقت که گفته شد فساد ریشه‌دار میشود، ریشه پیدا میکند، شاخ و برگ پیدا میکند، هرچه که بگذرد، کندنش مشکل میشود – اینها گفته شد، اینها تأکید شد، اینها همه بیان شد؛ اینها سرمایه‌گذار پاکدامن و صادق را مأیوس میکند – اگر عمل میشد، مبتلا به این مسائل نمیشدیم. حالا مبتلا شدیم.

حضرت آقا ده سال پیش شکل گرفتن جریان های فرصت طلب و سودجو را پیش بینی می کردند که از عدم نظارت و اهمال و عدم قاطعیت در برخورد سوء استفاده خواهند کرد و به کشور ضربه های اقتصادی خواهند زد، ایشان همان زمان در فرمانی ۸ ماده ای (در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۰) شیوه برخورد با فساد اقتصادی را بیان نمودند.
اما امروز بعد از گذشتن ۱۰ سال از این مسئله شکل گیری این جریان اختلاس چند هزار میلیاردی همه را دچار بهت و شگفتی کرد، و برای عموم مردم این سوال پیش آمد که مگر در این کشور دستگاه نظارتی وجود ندارد؟ حتی بدبین ترها هم صدا با مخالفین بلندگو دست گرفتند که آی مردم چه نشستید که خوردند و بردند و آنچه رو شده یک از صد هم نیست. حضرت آقا این ها را پیش بینی می کردند و تذکر داده بودند، و نه تنها تذکر ایشان فرمان داده بودند. اما کو گوش شنوا.
اگر آن روز که بعد از فرمان ایشان مسئولین شروع به تمجید و تفسیر از این فرمان کردند، شروع به عمل و برنامه ریزی جهت مبارزه با فساد می کردند به این روز نمی رسیدیم که در آن به راحتی همه مردم از وضعیت پیش آمده متأثر و حتی عده ای ناامید شوند.
من نمی دانم کی قرار است مسئولین به خودشان بیایند، اما این را می دانم که اگر ولایتمدار می بودیم و در مسیر فرمایشات حضرت آقا حرکت می کردیم، هرگز در این گرداب گرفتار نمی شدیم.
حالا شرایط به گونه ای است که این سوال جدی از دولت، قوه قضائیه، سازمان بازرسی کل کشور، دیوان محاسبات، و وزارت اطلاعات وجود دارد که برای نظارت و مبارزه با فساد چه کرده اند؟ باید پرسید که چرا علی رغم تأکید مقام معظم رهبری در پوشش اطلاعاتی معاملات و قرادادهای خارجی، سرمایه گذاری های بزرگ، طرح های ملی و مراکز مهم تصمیم گیری اقتصادی و پولی کشور، اقدامات لازم در این زمینه انجام نشده است.

متن فرمان هشت ماده ای مقام معظم رهبری

نمودار درختی فرمان هشت ماده ای مقام معظم رهبری

سخنرانی مقام معظم رهبری حضرت امام خامنه ای در نخستین روز سال ۱۳۹۰ در حضور باشکوه دهها هزار نفر از زائرین و مجاورین حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام، که به رسم هر ساله در مضجع شریف امام علی بن موسی الرضا علیه السلام در نخستین روز از سال شمسی برگزار می گردد، امسال دارای سه بخش کلی بود، که جهت بازخوانی فرمایشات معظم له نکته هایی کلی از فرمایشات ایشان اشاره می گردد.

دستاوردهای ۸۹

علم و فناوری:

آنچه که در بخش دانش پیشرفته و فناورى بالا امروز در کشور وجود دارد و در حال وقوع است، بسیار بیش از آن مقدارى است که به مردم اطلاع‌رسانى شده است؛

در بخشهاى گوناگون؛ در بخش زیست‌فناورى، در بخش هوافضا، در بخش نانوفناورى، در بخش سلولهاى بنیادى، در تولید رادیوداروهاى بسیار مهم، در تولید داروهاى ضد سرطان، در تولید موتور توربینهاى بادى که وابستگى انرژى کشور را از نفت تا حدود زیادى از بین میبرد، در تولید ابررایانه‌ها که براى کشور بسیار مهم است، در فناورى انرژى‌هاى نو – که همه‌ى اینها از دانشهاى سطح بالاى دنیا هستند – خوشبختانه انسان مشاهده میکند که دانشمندان ما و جوانان ما به نحو فزاینده و شتابنده مشغول پیشروى هستند

بیشتر این دانشمندانى که این کارها را دارند انجام میدهند، دانشمندان جوانند. عمر متوسط دانشمندانى که در این کارها مشغول فعالیت هستند، سى و پنج سال است

مجموعه‌اى که این کارهاى عظیم و گسترده را انجام میدهد، داراى روحیه‌ى قوى، داراى اعتماد به نفس بالا، داراى خودباورى است؛ که سرمایه‌ى اصلى این است. سرمایه‌ى اصلى، نیروى انسانى است.

زنجیره‌ى علم، فناورى، تولید محصول و تجارى‌سازى – که این زنجیره‌ى بسیار مهمى است – در حال شکل‌گیرى است؛ یعنى دانش را تولید میکنند، آن را تبدیل به فناورى میکنند، محصول را تولید میکنند، محصول را به بازار تجارت جهانى مى‌آورند و براى کشور تولید ثروت میکنند. این دانش کشور را ثروتمند میکند، سودش به همه‌ى مردم میرسد. این، کشاندن مسیر تولید علم به ثروت ملى کشور است و پاسخگوئى به نیازهاى ملت.

عرصه های اقتصادی:

هدفمندی یارانه ها:

همه‌ى صاحبنظران اقتصادى – چه آن کسانى که از لحاظ دیدگاه‌هاى اقتصادى با دولت فعلى موافقند، و چه آن کسانى که دیدگاه‌هاى اقتصادى آنها مخالف با نظرات دولت فعلى است – متفقند که هدفمند کردن یارانه‌ها یک کار بسیار لازم، بسیار اساسى و بسیار مفید است.

همکارى ملت و دولت در این زمینه هم انصافاً عالى بود. حرکت مردم در جهت هدفمند کردن یارانه‌ها، حرکت عالى‌اى بود. آثار این کار در آینده بتدریج آشکار میشود

اهداف مهم این کار، در درجه‌ى اول، توزیع عادلانه‌ى یارانه‌هاست. دستگاه مدیریت کشور یارانه‌هائى را بین مردم تقسیم میکند. با شکل قبلى، این یارانه‌ها به کسانى که بیشتر پول داشتند، بیشتر مصرف میکردند، بیشتر میرسید؛ اما به کسانى که کمتر پول داشتند، کمتر مصرف میکردند، این یارانه‌ها کمتر میرسید. با هدفمند کردن یارانه‌ها، توزیعِ عادلانه انجام میگیرد؛ یعنى به همه، به نسبت واحدى میرسد. این، یک گام بلند در جهت ایجاد عدالت اجتماعى است.

یک هدف دیگر، مدیریت مصرف منابع عمومى کشور است؛ از جمله آب، از جمله انرژى. در دو سال قبل از این، ما شعار سال را «اصلاح الگوى مصرف» قرار دادیم؛ مصرفها تعادل پیدا کرده است. این از جمله‌ى فوائدى است که تاکنون حاصل شده و البته فوائد بسیارى ان‌شاءاللَّه در آینده خواهد داشت. اصلاح ساختار اقتصاد هم از این قبیل است.

افزایش صادرات غیرنفتی:

بودجه‌ى کشور ما متأسفانه از ده‌ها سال پیش به این طرف، وابسته‌ى به نفت است. این روش را همه‌ى اقتصاددانهاى دلسوز رد میکنند؛ این روش در کشور ما عادت شده است. نفت را استخراج کنند، بفروشند، از پول آن کشور را اداره کنند؛ این شیوه‌ى غلطى است. من سالها پیش این را گفتم که یکى از آرزوهاى من این است که یک روزى ما بتوانیم کشور را جورى اداره کنیم که حتّى اگر لازم بود، یک قطره نفت هم صادر نکنیم و کشور اداره شود. این چیزى است که تا امروز پیش نیامده است. البته کار آسانى هم نیست، کار بسیار مشکلى است. افزایش صادرات غیرنفتى موجب میشود که ما به این هدف نزدیک شویم؛

مواجهه هوشمندانه و مقتدرانه با تحریمها:

از اول سال ۸۹ اینها به خیال خودشان حرکت تحریم ایران را تشدید کرده‌اند. خودشان در محاسباتشان – که خبرهایش به ما میرسید – صحبت میکردند، میگفتند که این تحریمها پنج شش ماهه جمهورى اسلامى و ملت ایران را به زانو درمى‌آورد؛ تصورشان این بود. آنها به فکر بودند که به وسیله‌ى تحریمها کار را آنچنان بر ملت ایران دشوار کنند و دائره را آنچنان بر ملت ایران تنگ کنند که ملت ایران به نظام خودشان، به جمهورى اسلامى معترض شوند؛ هدفشان این بود. یک برخورد هوشمندانه و قدرتمندانه‌اى با این تحریمها انجام گرفت و تیغ دشمن کُند شد. امروز خود غربى‌ها اعتراف میکنند، میگویند تحریم ایران دیگر فایده‌اى ندارد.

گفتند بنزین را تحریم میکنیم. یکى از مشکلات کار ما در طول زمان همین بوده است؛ ما کشور تولیدکننده‌ى نفت، مبالغ زیادى فرآورده‌ى نفت را که بنزین است، از خارج وارد میکردیم. اینها گفتند این نقطه ضعف جمهورى اسلامى است، نمیگذاریم بنزین وارد شود. مسئولین کشور ما، قبل از آنکه آنها دست به کار شوند، مشغول تهیه‌ى مقدمات شدند. کار به جائى رسید که در تولید بنزین، کشور عزیز ما خودکفا شد؛ این به برکت تحریم آنها بود.

اشتغال:

گزارش دولت میگوید که در سال ۸۹ یک میلیون و ششصد هزار شغل ایجاد شده است؛ که اگر این گزارش دقیق باشد، معنایش این است که پانصد هزار شغل بیش از پیش‌بینى فراهم شده است.

سایر عرصه ها:

در ایجاد مسکن روستائى، در ایجاد مسکن شهرى، در ایجاد بزرگراه‌ها و خطوط مواصلاتى، در ایجاد ارتباطات الکترونیک و و و – که همه‌ى اینها براى کشور کارهاى زیرساختى و زیربنائى است – کارهاى خوبى صورت گرفته است. این، عرصه‌ى اقتصاد.

سال همت مضاعف و کار مضاعف:

آنچه که سال ۸۹ براى ما مشخص کرده است، این است که بحمداللَّه این سال به معناى واقعى کلمه، سال همت مضاعف و کار مضاعف بود. البته سال ۸۹ خصوصیت ویژه‌اى ندارد؛ امسال هم، سال بعد هم، ده سال بعد هم، سال همت مضاعف و کار مضاعف است. ملت ایران و مسئولین در هر دوره‌اى بایستى همت بلند و همت مضاعف داشته باشند و کار مضاعف بکنند تا ما بتوانیم به آنجائى که شایسته‌ى ملت ایران است، ان‌شاءاللَّه برسیم.

 

این یک درد است؛

این دردی است که امروز در حنجره من و همه همسنگرانم مانده است، ۲۲ بهمن می آید، سی و دومین سالروز انقلاب اسلامی و نه فقط این، اولین سالگرد حماسه ۲۲ بهمن ۸۸ نیز هست. همان حماسه ای که باید به یاد خیلی ها بیاورد مشتهای گره کرده ای را که ملت به سوی آمریکا و ایادی اش پرتاب کردند. همان ملتی که خواسته شان همچنان محاکمه سران فتنه است.

بیست و دوم بهمن باز هم مشتهایمان گره کرده است و بازهم آن ها را به سوی استکبار جهانی و ایادی داخلی اش پرتاب می کنیم و دعا می کنیم شاید دوستانمان بفهمند که این ملت همچنان مطالبه اش محاکمه سران فتنه است. و دعا می کنیم که خداوند به همه ما شجاعت و صراحت بدهد.

بیست و دوم بهمن باز هم مشتهایمان گره کرده است و البته دهانهایمان از تعجب باز نیست که ابوالغیظ وزیر خارجه مصر که این روزها و به همین زودی ها باید غزل خداحافظی را بخواند دم از احیای آشوبهای در ایران و آرزویش برای سرنگونی ایران می زند. خاک بر سر سران فتنه که اینها را می بینند و از غصه نمی میرند.

بیست و دوم بهمن بازهم مشتهایمان گره کرده است و ندای الله اکبر را در یک میلیون و ششصد و اندی کیلومتر مربع خاک ایران اسلامی سر می دهیم و به خودمان می بالیم که نگذاشتیم تاراج کنندگان استقلال ملی کشور را به عرصه تاخت و تاز قوم گراهای کور متعصب تبدیل کنند.

بیست و دوم بهمن باز هم مشتهایمان گره کرده است و به نماز جمعه هم خواهیم رفت و خوشحالیم از اینکه فائزه گفته بود که پدرش برای جلوگیری از آسیب دیدن مردم به نماز جمعه نمی آید و خوشحالیم از اینکه بر روی پاکترین تریبون ها و منابر از بازداشت شدگان و فعالان فتنه حمایت نخواهد شد.

بیست و دوم بهمن باز هم مشتهایمان گره کرده است و به خیابانها خواهیم آمد، و به چهره های هم میهنانمان نگاه خواهیم انداخت، چهره هایی که در تک تک شان نشانهایی از غرور ملی و سرافرازی به جهت این همه بزرگی و بزرگواری ملت و دولت و حکومت خواهی دید.

این بیست و دوم بهمن باز هم مشتهایمان گره کرده است و به خیابانها خواهیم آمد، و مانور قدرتی برگزار خواهیم کرد تا آنهایی که در کمین انقلاب ما نشسته اند (چه داخلی و چه خارجی) خوب بفهمند که این مشتها بی دلیل گره نشده است و بی شک پوزهای خناسان را نشانه خواهد رفت، این ملت ولایتمدار خودش را برای فتنه ای بزرگتر آماده کرده است و به وقتش در صحنه خواهد بود و با این انقلاب خواهد ماند. بیست و دوم بهمن امسال مشتهای گره کرده حرفهای بسیاری برای گفتن دارند، باشد که بشنوند آنها که باید بشنوند. 

این یک فریاد است؛

این یک فریاد است؛

دولت آمریکا و حتی ملت آمریکا باید دیدشان نسبت به دنیا و مردم جهان عوض شود. باید بفهمند آمریکا و آمریکایی ارباب جهان نیستند. باید درک کنند که باید به ادیان دیگر احترام بگذارند.

و علی الخصوص ملت آمریکا که اکثریت آنها شبیه به سحرشدگان توانایی تفکر را از دست داده اند باید به خود بیایند و بر علیه نظام فاسد دولتشان و تمامی اتفاقاتی که در پشت پرده حکومت این کشور رخ می دهد قیام کنند.

امروز بیشتر از هر ملتی دیگر باید برای این ملت بیچاره دل سوزاند. این ملت ناخواسته تبدیل شده اند به ابزاری برای پیش برد اهداف شیطانی گروهی خاص. اما امید است به لطف خدا این ملت بیدار خواهند شد و بزرگترین ضربه را به استکبار جهانی خواهند زد.